ایموی تنها

بودن یا نبودن...

مساله این است...

مساله فقط این نیست

مساله چطور بودنه

نباشی که کلا نیستی

باشی بستگی داره چطور باشی...

یا باشی و همچنان باشی

یا باشی و نباشی مثل من

منی که همه ی خصوصیات یه آدم زنده رو از نظر زیستی دارم

نفس می کشم...

کربن دی اکسید تحویل هوا میدم...

یه فضای سه بعدی اشغال کردم...

پس هستم

ولی کسی به فکرم نیست

تو خلوت هیچکس جایی برا خودم ندارم

پس نیستم...

این یعنی بودن و نبودن

زیاد به حرفام فکر نکنین

خودمم نمیدونم چی سر هم کردم اصلا

حالا همین چرت و پرتا رو نوشتم کلی آوازه ی وبلاگ صبا تو مدرسه و دفتر و پیش معلما پیچیده

اگه درست و حسابی می نوشتم که دیگه...

حالا هرچی

من نبودن رو به بودن ترجیح میدم

البته بودن و نبودن مثل من نه

نبودن و نبودن خیلی بهتره

منم دیگه نیستم

آخرین فرصت رو دادم به آدمای پست و زمینی این دنیا که عشقی رو که اینهمه دم ازش میزنن بهم نشون بدن

ولی چی شد...

دوستم سماء یه جمله ای تو دفترچه ش داشت که نوشته بود اگه نتونستی کسی رو ببخشی گناه طرف بزرگ نیس بدون که دل تو کوچیکه

دل منم اولش کوچیک بود

ولی حالا بزرگش کردم

به درک که هر کاری کرد

اصلا لیاقت منو نداشت

(خانم مشاور من خوشحال باش که حرفات به اندازه ی چند تا شعار الکی روم اثر داشته)

...

یعنی من اصلا ناراحت نیستم تو این دنیا یه آدم نتونستم تا حالا ببینم!

باز دعا لازم داریم...